Propuestas para el blog

Arte y Estilo propio. La Identidad del artista.

15 mayo 2008 » Temas e ideas

Identidad del artista

Este artículo pretende desarrollar la auto-confianza en uno mismo como Artista, la independencia, la propia identidad y la fe en lo que uno puede hacer.

¿Soy o no soy artista? Esa es la cuestión.

Si soy Artista es porque creo obras de arte, estoy concentrado/a en el tema creativo, aprendo y comprendo. Pero, ¿y si todo eso lo hago mal? ¿Y si, pinto mal, no me concentro y no pinto con frecuencia, no practico y mis obras no son como yo quiero?
Claramente, mi obra será un desastre, pero ¿sigo siendo Artista?
Yo creo que si, pero ¡qué malo! ¡El Artista vago y sin pasión!

Sin embargo, cuando un Artista deja de ser Artista es precisamente cuando deja de llamarse Artista a si mismo y sus objetivos no son artísticos.


La Fe Racional en uno mismo como requisito indispensable.

Esto es lo que dice el maestro Erich Fromm sobre la Fe en uno mismo:

“En igual sentido, tenemos fe en nosotros mismos. Tenemos conciencia de la existencia de un yo, de un núcleo de nuestra personalidad que es inmutable y que persiste a través de nuestra vida, no obstante las circunstancias cambiantes y con independencia de ciertas modificaciones de nuestros sentimientos y opiniones. Ese núcleo constituye la realidad que sustenta a la palabra “yo”, la realidad en la que se basa nuestra convicción de nuestra propia identidad. A menos que tengamos fe en la persistencia de nuestro yo, nuestro sentimiento de identidad se verá amenazado y nos haremos dependientes de otra gente, cuya aprobación se convierte entonces en la base de nuestro sentimiento de identidad.

(…) La fe en uno mismo es una condición de nuestra capacidad de prometer, y puesto que, como dice Nietzsche, el hombre puede definirse por su capacidad de prometer, la fe es una de las condiciones de la existencia humana.

(…) La presencia de dicha fe es lo que determina la diferencia entre educación y manipulación. Educación significa ayudar al niño a realizar sus potencialidades. (…)Lo contrario de la educación es la manipulación, que se basa en la ausencia de fe.(…)

(…) Tener fe requiere coraje, la capacidad de correr un riesgo, la disposición a aceptar incluso el dolor y la desilusión. Quien insiste en la seguridad y la tranquilidad como condiciones primarias de la vida no puede tener fe; quien se encierra en un sistema de defensa, donde la distancia y la posesión constituyen los medios que dan seguridad, se convierte en un prisionero.”

Cómo ser Artista y no morir en el intento

Lo que en mi opinión hay que hacer es simplemente ser uno mismo, expresar lo que se necesita expresar, hacer las cosas como a uno mismo le gusta (no por los demás), pensar las cosas y experimentarlas. En definitiva, ser auténtico para uno mismo y crecer.

El éxito no es nada ni la obra que se pueda dejar tampoco. Lo importante es llegar a comprender y vivir la experiencia de la creación de una obra propia, sentida y con sentido. Te sorprenderá lo que puedes hacer y no sabias de ti mismo. Es entonces cuando nace el estilo, se refuerza y se hace único.

Solo con la experiencia se avanza. Quedarse parado y no hacer nada es anular un espíritu que por naturaleza quiere estar activo.

A aquellos Artistas asesinados por las críticas, los medios, los obstáculos, la depresión, los deseos frustrados y muchos otros problemas, deben volver al inicio, empezar el camino y no volver a olvidarse de ser “auténticos”.

25 Comentarios

  1. Lestat 16 mayo 2008 - 12:23

    Interesantísimo tema el que propones, pero que dificil es no salirse del camino de lo autentico para desembocar en lo que los demás quieren ó esperan de ti. Una obra deja de ser tuya en cuánto otra persona la ve y por eso creo que te roban una parte de ti con cada cosa que muestras, pero ahí está lo bonito del arte. En cuánto lo de la constancia, creo que es básico, pero en el caso del arte, que se supone que lo haces por placer y en mi caso por pura necesidad física (no puedo pasar ni un sólo día sin tocar) no entiendo que un artista pueda ser dejado ó no mejorar cada día. Un saludo.

  2. Cristina 16 mayo 2008 - 20:44

    Hola Lestat.
    Es verdad que si uno ama su arte intenta llevarlo a cabo cada dia, eso es tenerle pasión.
    Sin embargo, yo soy un buen ejemplo de artista vaga, desconcentrada y que no me pongo nunca por mil escusas. Voy planificando y tengo las ideas a punto pero no el lugar ni el tiempo… pienso que pronto los conseguiré y seré más activa. Mientra tanto, me dedico un poco a definir mejor mis ideas y preferencias.
    Ahora voy a llamar a mi amiga Di para que me riña por haber dicho esto en vez de estar pintando…

  3. Lestat 16 mayo 2008 - 23:01

    Te digo por experiencia que las ideas se amontonan en la cabeza y siempre hay una idea nueva que te hace olvidar la anterior. La cosa es centrarse y hacer una. Yo estuve mucho tiempo pensando en las cosas que podría hacer pero hasta que no me puse todo fueron castillos en el aire. Un poco todos los dias hace más que la mejor de las ideas. Un saludo

  4. Cristina 18 mayo 2008 - 20:01

    Pues si. Buen consejo. Voy a ver si lo hago y no dejo las cosas para mañana… es importante!!

  5. DI 19 mayo 2008 - 19:43

    Cris: menys queixar-te i més pintar !!! Però no deixes mai de reflexionar…

    Des de la meua modesta opinió, ú és “artista” des del moment que utilitza eixe apel·latiu per a designar-se. Però, això no vol dir que siga un “bon artista”!

    Malauradament, hui en dia és la crítica, les avantguardes i demés especuladors artístics els encarregats de valorar l’obra -i la majoria estan allí per casualitat (la casualitat d’haver nascut en el lloc adequat… cosa que ha segut tota la vida igual així que no anem a perdre temps dramatitzant.)

    Lògicament, qui estima el seu treball te la necessitat de crear i, a base de treballar, cada vegada fa millor la seua feina, augmenta la destresa i enriqueix el seu estil. En una paraula: progressa. L’auto-exigència es bona, sempre que no acabe convertint-se en una malaltia i vèncer la mandra és una obligació en tots els àmbits de la vida.

    Viure de l’art no és solament crear… has de ser promotor, comercial i relacions públiques del teu treball. Per als que no podem dedicar-nos a això, sempre ens queda la possiblitat d’utilitzar aquest treball com a una espècie de purgant espiritual que ens ajuda a ser millors persones.

    I tenint en compte que la majoria dels genis que han passat a la història els ha vingut l’èxit després de morts… el millor és no deixar-se arredrar i ser feliç fent el que a ú li agrada!

    Di

  6. DI 19 mayo 2008 - 19:44

    Com sabies que t’anava a enviar a pintar???

    Un abraç!
    Di

  7. acetaldehido 19 mayo 2008 - 21:38

    Hola a todos! Es la primera vez que escribo en un foro o semejante, pero la ocasión lo requeria. Primero una felicitación a Cris por este blog tan apasionado, y segundo opinar (aunque no sea yo muy docto en el asunto).
    Creo q hay arte que sale de la cabeza y se ha de pensar bien hasta que la idea toma forma, y otro mas impulsivo que solo necesita las condiciones idoneas(técnica, espacio money…jaja) para salir.
    Un artista no deberia tener que olvidar sus ideas. Pronto tendrás un sitio wapo, no?jaja

  8. Graciano 20 agosto 2008 - 21:53

    Cristina, perdona que esta vez te hable “a lo bestia”: !pinta, pinta, pinta!.
    No te preocupes, tu estilo aparecerá,pero !pinta!.
    Algún día, alguien que tu no te esperes, dirá: “eso lo ha hecho Critina”, son los que vean tu obra los que te van a adjudicar un estilo. Tu !pinta!.
    En cuanto a lo comercial o reconocimiento del arte, te recuerdo una frase de Picasso: “un pintor es un hombre que pinta lo que vende, en cambio, un artista es un hombre que vende lo que pinta”.
    Saludoa a todos, seguiremos charlando.

  9. sandrita 22 abril 2009 - 3:24

    pues la verdad ser un artista es algo muy apasionante,para mi eso signifik mucho,ya que es una forma de expresarme y despejar mi mente de la vida tan normal,a mi en lo personal me enknta el arte, todo tipo de arte:musical,pintura,plasticas,danza,ser escritora,etc. yo tengo apenas 15 años y eso de ser artista me nace mas que hacer otra cosa de grande eso es lo que me interesa.siceramente yo quisiera ser una gran artista o practicar cualquier tipo de arte el EL ARTE ES MI VIDA.y si algun dia llegara a ser artista para mi seria algo muy importante claro que lo disfrutaria.debo decir que me gusta mucho dibujar y pintar muchas cosas de la naturaleza como las plantas,y paisajes, que he visto,pero tambien juego con mi imaginaciòn a crear nuevas formas y este es mi lema:QUIERO HACER ARTE,Y SI NO YO SERÈ EL ARTE.(repeta los derechos del autor sè original ese es mi lema y no quisiera que alguien me lo robarà)

  10. Cano 22 abril 2009 - 13:34

    Yo creo que es importante creer en uno mismo, ser constante y ya esta. A pesar de mucho dolor emocional y demas cocosas como que te comparen con este o con aquel, hay que ser fuerte y trabajar, trabajar y trabajar.

  11. sandrita 18 mayo 2009 - 4:02

    cuando pintas algo reflejas tus sentimientos, tus gustos, ves mas hayá de tu imaginación, tienes una mente abierta almenos eso pienso YO, comentaré que talvez no tenga el tiempo suficiente para pintar o ser una buena artista pero si tengo mi alma envuelta en un aire del arte. tal vez no la haria para pintar pero quizá si para escribir no se que hacer………

  12. jose 5 diciembre 2009 - 1:56

    Bueno voy a dejar tus páginas por hoy pues,te he encontrado pos casualidad pero volveré a visitar este sitio me parece muy interesante,dos razones por entretenido y elegante,
    además de sencillo,saludos.

  13. Enrique 28 diciembre 2009 - 14:47

    Hola a todos!
    Estudie artes alla por los 90 y no hice nada hasta hace un par de años. Cuesta retomar despues de mucho tiempo pero como leí en los comentarios, es constancia y perseverancia. Ahora hago de todo y nada definido, que es mi gran problema. Visitando Galerias por Valencia veo que no estoy en el orden establecido por la modernidad, cosa que me vifurca el pensamiento.
    muy osadamente tengo una web. compratucuadro.com Espero algun dia encontrar el camino que defina mi trabajo, pero igual yo creo en el artista trabajador, que cuando vendas un cuadro no te duela la conciencia por haber
    tirado dos lineas en 10 minutos.
    Saludos a todos!

  14. sonia 28 diciembre 2009 - 15:03

    Vi tu web http://www.compratucuadro.com y la verdad no esta mal, hay buenos trabajos. Yo hago mas abstractos, talvez sea de las que hacen cosas en 10 minutos jaja le dedicare un poco mas sobre todo al dibujo. besitos

  15. Artista 14 marzo 2010 - 1:48

    que lindo es justo lo que necesitaba

  16. sabri tenas 24 marzo 2010 - 22:52

    pues que decir…he estado 3 años sin pintar, quizas mas, encontré personas que me dejé arrastrar por ellos y asi perdí mi identidad artistica, ademas que me dijeron en la escuela que no servía para eso, y puede que por haber estado ocupada pensando y estando con personas que ahora no quiero ni saber de ellas, y me quedó esta dinamica que no hacer nada ni tener ideas, poco a poco mucha gente me ha ido animando pero mucha mas un par de amigos que se lo han currado mucho para que vuelva a cojer los pinceles dedicaron una hora en meterme caña y ahora poco a poco vuelvo a ser una artista! saludos

  17. esteban aguilera 25 septiembre 2010 - 4:24

    tengo una duda
    yo pinto en oleo y agrilico. ya ello unas pinturas propias, pero yo ahora estoy asiendo reprodusiones pero aquella peronaaque rreproduse pintura pero dandole su estilo y cosecha propia
    ¿aunse puede llamar artista?

  18. esteban aguilera 25 septiembre 2010 - 4:25

    nesesito la repuesta…

  19. Cristina 25 septiembre 2010 - 16:25

    siempre que pones algo de ti mismo, es arte, eres un artista. El juicio de bueno o malo lo dejamos para la critica

  20. Graciano 25 septiembre 2010 - 17:52

    A Estéban Aguilera:
    Los griegos, una de las cunas del arte de la humanidad, no conocían la palabra “artista”, simplemente decían “artesano”. Si llegas a ser un buen artesano mediante la dedicación sincera y completa, no te quepa duda, llegarás a ser eso que ahora se llama “artista”. Una cosa es cantar bien y otra muy distina es salir en un programa de TV chillando y arañando una guitarra colgada del hombro. ¿Qué te importa si te llaman artista o artesano?. Nobleza obliga.
    Saludos,
    Graciano

  21. Jesus Montejo 16 febrero 2011 - 0:43

    S0y un poco vago a la hora de pintar.Tengo muchas ideas pero no tengo el valor de vivir de mi arte.He tenido momentos de maxima creacion.
    Mi gran problema es que me siento un poco desilusionado por no haber podido aprender y formarme todo lo que me hubiera gustado.
    Odio tener que trabajar en lo que no me gusta para sobrevivir perdiendo todo mi tiempo.
    Desde los 20años he hecho unos 100 cuadros y monton de dibujos aprovechando mis momentos de animo y pensar que Van Gogh en 10 años hizo unos 600 cuadros eso si que era pasion.
    La gente me anima a pintar cada vez que ve mi obra y creo que estoy empezando a tener mi propio estilo. http://artepasionjessmontejo.blogspot.com/

  22. antonio mena g. 8 marzo 2011 - 17:08

    me identifico con los comentarios, aunque maniaco depresivo recurrente, a veces trato de disciplinarme (soy de poco esfuerzo sostenido) las hipocondrias me frenan a ver que sale….57 años sigo intentando.

  23. zeghud 20 marzo 2011 - 1:35

    Hola a tod@s,
    A cabo de entrar en la página, és muy interessante los comentarios.
    Soy artista pintor Argelino, he trabajado de profesor de taller de pintura para l’Estado, pero hace 15 dias que se me termino el contrato. estoy sin trabajo y bastante perdido, no sé por donde empezar, és muy dificil de acomodarte por mucho tiempo en un trabajo estable, luego un salto en el baceo. a hora estoy pintando acuarelas, para ententar salir adelante, pero no tengo ni la moral ni estoy inspirado, todo lo que pinto no me gusta o mejor dicho no me identifico con ello.
    Gracias por leer el texto, un saludo.

  24. NEW 16 junio 2011 - 21:00

    Hola,¡ este si que es todo un tema!. El maerstro From si que entendía muy bien nuestras miserias…
    ¿Cuando un pintor se convierte en artista, hay diferencia? Yo creo que SI. NO SOLO DEPENDE DE SI ARBITRARIAMENTE NOS AUTO PROCLAMAMOS ARTISTAS, pero tampoco de que esperemos la calificacion como tal proveniente de otros …Creo que llegado un momento en el camino de la creacion y habiendo aprendido para luego desaprender… nosotros mismos sabremos si podemos catalogarnos de tales de : “Artistas”.¿Somos creativos, leales a nosotros mismos, la obra es de interes, presenta cualidades que atrapen, que cautiven nuestra atencion( no importa si son bellas, ni si las entendemos, probablemente muchos no hablemos el frances pero si lo podemos disfrutar por su sonoridad su cadencia y musicalidad lo mismo pasa con las obras pictoricas)Para terminar, coincido en que sin trabajo,estudio, amor a lo que hcemos y una buena dosis de locura creativa podemos estar en camino de ser artistas…

  25. johany 13 agosto 2011 - 18:15

    ME GUSTO TU BLOG CRISTINA: es increíble la forma de observar las cosas cuando existe facinacion por el arte. y lo mas maravilloso de ser artista es tomar una idea propia, y poder plasmarla tal y como nació en nuestra mente,hasta llegar a ser una realidad y poder observar nuestros sentimientos.

Deja un comentario

Busqueda avanzada

EN INTERNET SÓLO EN ESTA WEB

Recent Comments